Van onze verslaggever
Een jaar of vijf geleden begon in Lelystad een plakkerig project: voor de jaarlijkse toneelvoorstelling had het Laetaretheater een heel aantal rekwisieten nodig. Een ouderwetse duikhelm, een visgraat, een meeuw, nog meer vissen, een zeemijn, een dolfijn, twee haaievinnen, een model van de Titanic, een kokosnoot en palmbladeren. Met enkele van deze voorwerpen moest ook gegooid kunnen worden. Kirsten bij't Vuur, thuisblijfmoeder en vrijwillige leeshulp op basisschool de Laetare te Lelystad, haalde behanglijm, printte wat plaatjes van het internet, griste wat Volkskranten uit de papierbak en ging aan de slag.

Dat was het begin van een hobby, die zou uitgroeien tot een passie. De dubbele rijtjeswoning van de familie Bij't Vuur hangt en staat inmiddels vol met maskers, rekwisieten (meestal enigzins 'gebruikt'), beelden en meubels van papier-mache.

Zoals bijna alle papier-mache kunstenaars heeft ook Kirsten de overtuiging dat zij een revolutionaire techniek heeft ontwikkeld om het papier te laten doen wat zij wil. Ze deelt deze kennis graag met andere geinteresseerden, op school tijdens handvaardigheid of thuis in workshops voor kinderen of volwassenen.

In gesprek met Kirsten blijkt zij een gepassioneerd voorvechtster van het oud papier: "Mensen smijten hun oude papier maar weg alsof het niets is. Soms zelf in de gewone vuilnisbak! En dat terwijl papier zoveel meer is dan een krant. Kom eens bij mij kijken hoeveel leven er nog zit in een oude krant!"

En leven is er genoeg in huize Bij't Vuur. Behalve een kinderschare van drie is er nog plaats voor een man, een hond en een batterij Bengaalse katten. Het stel fokt dat ras al bijna twintig jaar onder de catterynaam Lopend Vuur. Maar daar komen wij natuurlijk niet voor.

Het leven dat in het atelier voortkomt uit een oude Volkskranten en VPRO gidsen hangt stilletjes aan de muren en ziet gelaten toe hoe het leven van vlees en bloed rent, springt, speelt en slaapt.

Vooral veel draken en wezens, ergens tussen mens en dier gevangen, komen uit ramen of zo uit de muur gekropen. Paarden zijn de meest natuurlijke levensvorm die te zien is, verder vooral losse handen en enkele dierenmaskers.

Veel werkjes zijn ook nog helemaal niet af, missen nog onderdelen of zijn nog de kleur van een lappendeken van stukjes krant. Wachtend op een paar lagen verf en lak, om zo hun eigen leven te beginnen in het atelier waar de krant van gisteren meer aandacht krijgt dan de krant van vandaag.